اما متأسفانه، نحوه برگزاری این مراسم به‌گونه‌ای بود که بسیاری از حاضران را از خود دلسرد کرد. این یادواره بیش از آن که در شأن و مقام یک قهرمان ملی باشد، به یک جشنواره بسیار ضعیف برای تفریح و سرگرمی شبیه بود که در آن از روح اصلی گرامیداشت دور شد و برنامه‌های سطحی و بی‌محتوایی جایگزین شد که هیچ تناسب و همخوانی با شخصیت محجوب قهرمان ملی «مقبل هنرپژوه» نداشت. در چنین برنامه‌هایی، انتظار می‌رود که با انتخاب محتوایی متناسب، از شأن و جایگاه فرد تجلیل‌شده پاسداری، حمایت و بازنمایی شود. این مسئله مخصوصاً زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که فرد مورد تجلیل، نمادی از اخلاق، فداکاری و افتخار بزرگ ملی و بین‌المللی باشد.

یکی از بخش‌های بحث‌برانگیز و افتضاح این مراسم، برگزاری قرعه‌کشی و اهدای جوایزی همچون لباس، دستمال، پشتین و حتی ۵ عدد نوبت آرایشگاه زنانه بود! این هدایا که به‌ شکل قرعه‌کشی و بی‌ارتباط با مضمون و اهداف یادواره توزیع شد، تأثیری مخرب و منفی بر جای گذاشت و نه تنها با ارزش‌های این گونه یادواره‌ها هیچ تناسبی نداشت، بلکه به نوعی توهین و بی‌احترامی به شأن و جایگاه مرحوم «مقبل هنرپژوه» تلقی می‌شد. به ویژه برای بسیاری از حاضران که زنده‌یاد مقبل را به خوبی می‌شناختند، این اقدام توهین‌آمیز و مایه آبروریزی به نظر می‌رسید، زیرا این هدایا نه با روحیه ورزشکاری و نه با دستاوردهای ملی و بین‌المللی ایشان همخوانی داشتند.

هدف از برگزاری یادواره‌ها در گرامیداشت چهره‌های ملی و ورزشی، فراتر از یک نمایش ساده یا جشن دورهمی است؛ این‌گونه مراسم‌ها باید بسترهایی برای ارائه الگوهای اخلاقی، ترویج فرهنگ ورزش و یادآوری ارزش‌هایی معنوی باشند که فرد مورد تجلیل نمایندگی می‌کند. برپایی چنین مراسم‌هایی می‌توانند در یادها بمانند و به نسل‌های بعدی انتقال یابند. اما این یادواره علیرغم استقبال خوب همشهریان و میهمانانی از شهرهای اطراف، به‌جای ایجاد این تأثیر مثبت، با رویکرد بسیار نادرست برگزارکنندگان و عملکرد غیر حرفه‌ای و سطحی‌نگری آن‌ها به محتوایی خیلی ضعیف و سرگرم‌کننده بدل شد که نتوانست لایه‌های عمیق شخصیت واقعی مرحوم هنرپژوه را به مخاطبان شناسانده و منتقل کند.

البته نفس برگزاری این یادواره و رونمایی از کتاب خاطرات «مقبل هنرپژوه» بسیار ارزشمند است و نشان‌دهنده ارادت جامعه به قهرمانانش است، اما بدون برنامه‌ریزی صحیح، مراسم از هدف اصلی خود دور و منحرف می‌شود و به یک گردهمایی و برنامه بی‌هدف تبدیل می‌گردد. این یادواره می‌توانست با ارائه سخنرانی‌هایی توسط دوستان و هم‌تیمی‌ها، حضور رئیس و اعضای محترم فدراسیون کوهنوردی، مرور افتخارات ملی، نمایش ویدیوهایی از تجربه حضور در کمپ و اردوهای تیم ملی و صعودهای بی‌نظیر او، یا حتی برگزاری کارگاه‌های انگیزشی و تخصصی برای نسل جوان در راستای تجلیل از تلاش‌ها و افتخارات بزرگ او همراه باشد. اما متأسفانه با انتخاب محتوای نامناسب و ناشیانه، مراسم بیشتر به سمت یک جشن سطحی و محلی کشیده شد.

از برگزارکنندگان چنین مراسم‌هایی انتظار می‌رود که با آگاهی و احترام به جایگاه فرد مورد تجلیل، بهتر برنامه‌ریزی کنند و از سطحی‌نگری در این‌گونه یادواره‌ها جداً بپرهیزند. گرامیداشت قهرمانان ملی، نه تنها برای ادای احترام به آنان است، بلکه باید الگویی برای جوانان و جامعه فراهم آورد تا از ارزش‌های واقعی این قهرمانان الهام بگیرند. در آینده، امید است که مراسم‌های مشابه، با درایت بیشتری برنامه‌ریزی شوند و یادواره‌ها به محلی برای زنده نگه‌ داشتن ارزش‌های واقعی و قهرمانان ملی تبدیل گردند نه به جولانگاهی برای خودنمایی سخیف فرصت طلبان.